Kampioenswedstrijd: EMOS MA1 – SVZW MA1
28-05-12
Na weken van spanning was het dan eindelijk zover: de ontknoping van de competitie in de eerste klasse 1. In een rechtstreeks duel zouden EMOS en SVZW, respectievelijk nummer twee en één van de competitie, uitmaken wie er met de titel aan de haal ging. Beide ploegen hadden een gelijk aantal punten, maar SVZW had het beste doelsaldo en zou dus aan een gelijkspel genoeg hebben. Â
Om te zeggen dat de meiden zenuwachtig waren was een understatement. Vorige week maakte het elftal van coach Peter Conijn het zichzelf al heel lastig tegen De Zweef en ook nu waren de meiden zo gespannen als het touw in de WK-finale touwtrekken. Om 17.30 uur reisden de meiden van MA, ditmaal versterkt door Gabriëlle Pas, Ashley Weerink, Amber Wispels en Rhiya Elwuar van MB, af naar Enschede. Het was een warme avond en iedereen wist ook dat het een zware wedstrijd zou worden. Vooraf werd Peter, die na dit seizoen na een periode van vier jaar afscheid neemt van dit elftal, meegenomen naar een prachtig spandoek dat door de meiden was gemaakt (slik). EMOS startte furieus en zette SVZW direct onder druk. Het eerste kwartier kwamen de Zwaulwen er dan ook nauwelijks aan te pas en het was met name aan de backs en aan de fantastisch keepende Stephanie v.d. Meulen te danken dat de nul werd behouden. Na een kleine tien minuten kreeg EMOS een strafschop nadat Dorien een bal tegen haar arm aan kreeg. Waar EMOS echter twee dagen daarvoor tegen Enter Vooruit de bal van elf meter snoeihard in de touwen joeg, ging de bal deze keer naast en over, waardoor de brilstand behouden bleef. Na zo’n 20 minuten zwakte het beginoffensief van EMOS wat af en kon SVZW onder de druk uit komen en kwamen er ook wat mogelijkheden. SVZW had echter veel meer last van de zenuwen dan EMOS, want de spelers kwamen maar niet in hun spel en maakten te veel simpele fouten om hun normale niveau te halen. Toch wist met name Danielle Eertink op links gevaar te creëren, maar had wel moeite met de fysiek sterke back. Hoewel EMOS meer kansen had, wist de Wierdense defensie ze toch vrij aardig buiten het strafschopgebied te houden en met de ballen die er wel doorkwamen, wist Stephanie wel raad. Uiteindelijk kwam het welkome rustsignaal met nog steeds twee nullen op het scorebord. In de tweede helft werd de spanning de meiden van SVZW duidelijk teveel. Aan voetballen kwamen we bijna niet meer toe en het uitvallen van Ashley leidde ertoe dat de gevaarlijkste aanvalster, Danielle, op de linksback moest voetballen. EMOS moest op jacht naar de treffer en ging één op één voetballen, waardoor SVZW nog verder werd teruggedrukt. De twee backs, Michelle en Danielle hielden hun buitenspelers echter voldoende aan de ketting en hoewel de nummer 14 van EMOS de twee centrumverdedigers soms duizelingen bezordge, bleef de Wierdense defensie met kunst- en vlieg- en keeperswerk overeind. Nadat de scheidsrechter al eerst een kwartier had laten doorspelen, telde hij daar later nog weer 7 minuten bij op – iets wat zowel bij SVZW als EMOS verbazing wekte. De zwart-witte schare hield echter stand tot een eigenaardig moment vlak voor tijd. Een speler van EMOS schoot de bal op het doel en Stephanie kon de bal in eerste instantie niet goed verwerken. Nadat ze in tweede instantie op de bal dook was het gevaar geweken – dacht iedereen. De scheidsrechter wees echter om onbegrijpelijke reden naar de middenstip. Op dat moment kwam vriend en vijand het veld op. De grensrechter van SVZW en ook de fans van EMOS die – anders dan de scheidsrechter – ter hoogte van de achterlijn stonden waren eensgezind dat de bal niet eens in de buurt van de doellijn is geweest. De wedstrijd leek uit te lopen op een vreselijke anticlimax, maar het zou een geweldige climax worden. Na overleg tussen de verschillende geledingen was uiteindelijk iedereen het erover eens dat het doelpunt geannuleerd zou worden. Hierdoor was SVZW dus kampioen. Het bestuur en te teamleiders van EMOS waren hier de drijvende kracht in en hadden liever een eelijke tweede plek dan een gestolen eerste. Dat was een staaltje sportiviteit dat helaas niet veel meer gezien wordt en dat een voorbeeld is voor het voetbal. Hoewel de spelers van EMOS hierdoor een bittere pil te verwerken kregen, waren zij evenzo sportief en tuieindelijk hebben de twee kampioensteams – want met zo’n ontknoping verdient deze competitie twee kampioenen – samen een heel mooi feest gevierd. Eenmaal thuisgekomen bleef het uiteraard nog lang onrustig in Wierden. De daarop volgende zaterdag werden de meiden gehuldigd. Ook de meiden van MB, die iedere week voor ons klaarstonden, werden door MA1 bedankt en gingen uiteraard mee toen SVZW MA1 een uur lang door Wierden werd rondgereden op de platte wagen, waar een hoop nieuwe liedjes zijn geleerd. ’s Avonds werd het feestje samen met Nick & Simon afgemaakt bij de Pinksterfeesten in Bornerbroek en ook daar was het nog lang onrustig…
Â