Klarenbeek da3 - SVZW da2
08-05-12
Bevrijdingsdag 2012 was een feit maar geen bevrijdingsfestivals met bijbehorende consumpties voor ons. Voor ons stond er een uit wedstrijd naar Klarenbeek op het programma. De thuis wedstrijd tegen deze dames was onze slechtste wedstrijd ooit gespeeld en werd verloren met 1-2. Meer dan dat konden we ons niet herinneren van deze pot. Tijdens de bespreking werd de opstelling ons geopenbaard.
Janine was onze gelegenheidskeeper van de dag. De verdediging bestond uit: Andrea, Ellen, Leonie en Wendy. Het middenveld: Marieke, Mirjam, Yvonne en Corrie. Amance en Kitty startten in de spitsposities. Met een stuk of 7 auto’s gingen we richting Klarenbeek, dat bij Apeldoorn bleek te liggen. Nog geen 40 minuten rijden?! Het was inderdaad nog geen drie kwartier rijden en om tien voor half 2 zaten wij al gezamenlijk in de kantine van SC Klarenbeek. Íets te vroeg dus.. Na een lange en relaxte omkleedsessie gingen we op weg naar veld 3 waar wij onze wedstrijd moesten gaan spelen. Na één stap te hebben gezet op het veld bleek al dat de plaatselijke grasmaaier van Klarenbeek óf ziek was óf met pensioen, want het gras kwam bijna tot onze enkels. Hard een bal inspelen dus, anders komt ie nooit aan. Met die laatste tip begonnen wij om half 3 aan de wedstrijd. Klarenbeek trapte af en stormde gelijk onze helft op, wat resulteerde in een doeltrap voor onze gelegenheidskeepster Janine. Na deze eenmalige opleving van Klarenbeek kregen wij het spel in handen. We probeerde goed te combineren en driehoekjes te creeeren. Jammerlijk kreeg Corrie vrij snel last van haar knie en zij werd gewisseld voor Suus. Onze linies sloten goed op elkaar aan en Klarenbeek had niks in te brengen. Na ongeveer 20 minuten werd de 0-1 binnen geschoten door Marieke, na een goede assist van onze exotische verrassing: Amance! Een zeer verdiende voorsprong voor ons. Een sporadische uitbraak van Klarenbeek en goed voetbal van onze kant vervolgden de wedstrijd. Rond de 30e minuut kregen wij een vrije bal aan de rechterkant van het veld, zo’n 35 meter van de goal. Leonie kreeg de eer deze bal te nemen en schreeuwde; Yv, tweede!! Leonie legt vervolgens de bal keurig neer bij de tweede paal, waar uiteraard Yvonne stond om de bal, na een prachtige aanname, hard tegen de touwen te schieten. 0-2! Na deze tegenslag voor Klarenbeek, gooiden zij het roer om. Twee aanvallende wissels, waaronder de inmiddels beroemde Maaike kwamen op de linksbuiten en in de spits te spelen. Deze twee speelster waren duidelijk beter dan hun voorgangers op deze plekken en wij kregen het in de verdediging even wat drukker. Wij vergaten even dat het verdedigingen voorin al begon en Klarenbeek kwam meer op onze helft te spelen. In echte kansen heeft deze opleving echter niet geresulteerd, want ik kan me niet herinneren dat Janine een showduik heeft moeten maken. Toen het rustsignaal klonk, waren we blij dat we het laatste kwartier ongeschonden door waren gekomen en konden we met een zakelijke 0-2 voorsprong op weg naar de thee. Er werd gewisseld in de rust: Mirjam (die net terug is van een blessure) mocht het veld verlaten net als Kitty en Andrea en Doreen, Michelle en Mariska namen hun plaatsen in. De tweede helft hadden we volledig in handen. Het leek erop alsof Klarenbeek geen vertrouwen meer had in een overwinning. Jammer genoeg hebben Mariska en Michelle het veld vroegtijdig moeten verlaten met een blessure. Hierdoor kwamen Andrea en Kitty back in the game. Achterin werden alle gaten goed dichtgelopen en de duels gewonnen waardoor ook de lange-en steekballen van Klarenbeek in het niets vielen. Voorin was Doreen goed op dreef en met haar messi acties liet zij vele verdedigers achter zich, wat resulteerde in verscheidene kansen. Rond de 75e minuut viel dan eindelijk de 0-3. Yvonne schoot de bal, vanuit de kluts, uiteindelijk hard in het goal. Het kon nu sowieso niet meer fout gaan. Wendy had ont-zettende last van haar achillesspees en mocht nog even gewisseld worden voor Mirjam, die voor het eerst in haar leven? op de linksback positie mocht gaan spelen. Weer een ervaring rijker en ze deed het prima! Amance had ondertussen het veld verlaten voor Corrie, maar zij mocht in de laatste minuut toch nog weer even binnen de lijnen komen. In deze laatste minuut gaf Doreen nog een niet te missen bal voor.. (Aman?). Het eindsignaal klonk en onze drie punten waren een feit. Hoe we de thuis wedstrijd van deze dames hebben kunnen verliezen? Geen flauw idee. Deze 0-3 overwinning was meer dan verdiend en we kunnen terug kijken op een goede wedstrijd, tegen een leuke, sportieve tegenstander op ietwat lang gras.


