SVZW 7 on tour in Hamburg

SVZW 7 on tour in Hamburg

Na een bezoek aan Bad Rothenfelde (nabij Osnabrück) twee jaar terug, werd dit jaar besloten om het eens verder weg te gaan zoeken. Als bestemming werd gekozen voor Hamburg, een bruisende metropool van bijna twee miljoen inwoners. De organisatie (Johan, Johan, Robert en Marco) had een programmaatje in elkaar gezet voor het bezoek aan deze één na grootste stad van Duitsland. Zo regelde Johan Witten op voortreffelijke wijze dat we op een zeer voordelige wijze met de trein naar Hamburg konden reizen. Aldus vertrok afgelopen vrijdagmiddag het 17-koppige gezelschap per trein vanaf Bad Bentheim naar Osnabrück om via Bremen tegen de avond in Hamburg te arriveren.

Ons hostel lag aan de Reeperbahn (Waar kennen we dat toch weer van?) en na het installeren, vertrok de groep naar een grillrestaurant voor een goede maaltijd om tenslotte nog een afzakkertje te nemen in de Ierse pub. De volgende ochtend stond er een bezoek aan de haven gepland. Een uur lang gingen we met een rondvaartboot de Elbe op om van alles te zien en te horen over deze derde haven van Europa (Uiteraard Rotterdam op één, Antwerpen op twee). De haven behoort tot de top 10 van grootste containerhavens ter wereld. In 2013 werden er 9,3 miljoen containers overgeslagen. De haven van Hamburg ligt op ongeveer 110 km van de monding van de Elbe in de Noordzee, maar wordt ondanks deze afstand toch als zeehaven aangeduid. Baggerschepen moeten regelmatig de bedding van de rivier uitbaggeren om een waterdiepte van 13 meter te kunnen garanderen. De grootste containerschepen ter wereld kunnen de haven alleen bereiken, wanneer ze niet vol beladen zijn. Hamburg moet er alles aan doen om een volwaardige zeehaven te blijven, maar heeft mondiaal de slag eigenlijk allang verloren van gigantische zeehavens als Singapore en zelfs Shanghai.

Na deze boeiende trip wandelden de boys van SVZW 7 richting de fietsverhuur en even later werd fietsend koers gezet richting het noordwesten van Hamburg. Uiteraard moest de heilige grond (21 juni ’88) van het Volksparkstadion (HSV) worden bezocht, want de plek waar Oranje haar mooiste overwinning ooit boekte, mocht niet ongezien blijven. Dat oude stadion is er allang niet meer. In mei 1998 besloot de leiding van de Hamburger Sport Verein (HSV) het niet populaire Volkparkstadion te vervangen door een splinternieuw stadion. Niet alleen om Duitsland aan het WK voetbal te helpen, maar vooral ook om de veiligheid van de toeschouwers te verzekeren, iets wat niet meer kon in het oude stadion. Het Volkparkstadion werd totaal met de grond gelijk gemaakt, terwijl de grond waarop het stadion zou worden gebouwd met 90° werd gedraaid om een beter zicht te krijgen, dit in verband met de stand van de zon. De bouw van het nieuwe stadion nam zo’n 90 tot 100 miljoen euro in beslag. Het stadion wordt niet alleen voor voetbalgelegenheden gebruikt, ook worden er regelmatig concerten gegeven. Tijdens competitiewedstrijden biedt het stadion plaats aan ruim 57.000 toeschouwers, terwijl er bij internationale wedstrijden 50.000 supporters worden toegelaten, omdat de staanplaatsen dan worden vervangen door zitplaatsen.

Het vernieuwde Volksparkstadion werd in 2000 geopend met een wedstrijd van het Duits voetbalelftal tegen Griekenland (2-0). Na een uiterst vriendelijke ontvangst in het restaurant van de Hamburger SV, werden we anderhalf uur lang rondgeleid door een even vriendelijke gids. Iets wat hij o.i. voortreffelijk deed. Zo kregen we werkelijk elke belangrijke plek van dit voetbalbolwerk te zien. Niet alleen de zit- en staplaatsen in het stadion (helaas lag het veld eruit), maar bijvoorbeeld ook de kleedkamers, de businessruimtes en de persruimte. De gids vertelde dat er nog nooit zoveel pers was uitgerukt als voor de komst van Ruud van Nistelrooy in 2010. Uiteraard kon SVZW 7 niet achterblijven en er werd dus spontaan een heuse ‘Pressekonferenz’ geregeld door persvoorlichter Johan Mensink, waarbij het aanvoerderschap voor volgend jaar het hoofdthema was. Onze huidige aanvoerder Jan Catsburg kreeg vele lastige vragen op zich afgevuurd, maar hield zich in dit verbale geweld knap staande. Het vertrouwen in Jan als aanvoerder werd gaandeweg de persconferentie zelfs dusdanig groot dat serieus werd nagedacht om de naam van de Hamburger SV te veranderen in de Catsburger SV. Dit voorstel haalde echter net niet de meerderheid, dus bleef de naam HSV gewoon gehandhaafd.

Een geweldige club met een zeer grote en trouwe aanhang. Vele Nederlanders speelden hier (o.a. Elia, N. de Jong, Mathijsen, V.d. Vaart, Bruma, Hoogma) en Bert van Marwijk en Ricardo Moniz waren er trainer. Wie kent daarnaast niet de namen van Uwe Seeler, Franz Beckenbauer (ja, ook hij speelde in zijn nadagen hier), Kevin Keegan, Manfred Kaltz en Horst Hubesch? Niet toevallig spelend (m.u.v. Mr. HSV Uwe Seeler) eind jaren zeventig/ begin jaren tachtig in het beste HSV ooit. In 1977 won de club de Europa Cup II door het Anderlecht van Rob Rensenbrink en Arie Haan met 2-0 te verslaan. In 1980 verloor het in Madrid de Europa Cup I-finale (1-0) van Nothingham Forest. In 1982 dacht HSV een makkie te hebben in de finale van de UEFA Cup (toen nog over twee wedstrijden gespeeld). In Zweden werd tegen IFK Göteborg onterecht met 1-0 verloren. De Noord-Duitsers dachten het klusje twee weken later simpel af te maken in Hamburg, maar verslikten zich in de Zweedse veerkracht. IFK Göteborg won eenvoudig met 0-3. Het absolute hoogtepunt was in mei 1983, toen Felix Magath in Athene met een schitterend schot het enige doelpunt maakte in de Europa Cup I-finale (de huidige Champions League) tegen Juventus (dat toen dus ook al Europese finales verloor). HSV was in die tijd ontegenzeggelijk één van de beste clubs ter wereld en won veel prijzen (totaal zeven keer landskampioen en drie keer de beker, de laatste in 1987). De laatste dertig jaar heeft HSV echter niets tastbaars meer gewonnen. Hoewel de club alles perfect voor elkaar heeft, voert het al jarenlang een zwalkend spelersbeleid. Het doet niet meer mee voor de bovenste plekken, maar vecht de laatste jaren zelfs tegen degradatie. Twee jaar terug was het op een haar na gedegradeerd, toen het in de 93e minuut tegen Karsruher SC nog scoorde en daarmee behouden bleef voor de Bundesliga. Ook dit jaar redde HSV ternauwernood het vege lijf in de laatste wedstrijd van het seizoen door een doelpunt in de 87e minuut tegen VFL Wolfsburg. En op die status blijft men heel trots bij de club, want sinds de invoering van de Bundesliga (1963) is het de enige club in Duitsland dat nog nooit degradeerde uit deze hoogste divisie.

Na dus die geweldige rondleiding kreeg SVZW 7 tot slot het HSV-museum te zien met alle pracht en praal die daarbij hoort en aan het eind van de middag werd weer teruggefietst richting de fietsverhuur nabij de haven. Op het terras werd daarna nog bijgekletst over deze leuke dag en na een hapje in een Pools-Duits restaurant met een grappige ober die achteraf toch minder grappig bleek te zijn (hij probeerde ons ‘te tillen’), werd de avond opnieuw besloten in de Ierse pub. Onze jongens lieten zich daar van hun beste kant zien. Onder de bezielende leiding van o.a. Robbie Middag en Robert Dekkers werden spontaan allerlei internationale activiteiten georganiseerd, waaronder het Ierse Riverdance en het oud-Hollandse touwtjespringen, maar helaas kregen we niet alle bezoekers mee. Na een (voor sommigen iets kortere) nachtrust en een goed ontbijtje werd op zondagmorgen de vismarkt bezocht en ging een enkeling nog kijken in het stadion van die andere club uit Hamburg: het populaire St. Pauli (Tweede Bundesliga). Lang duurden deze bezoeken niet, want al voor het middaguur moest per metro gereisd worden naar het hoofdstation, waar net na de middag de trein genomen werd richting het thuisfront. Ook nu verliep de reis voorspoedig en de tijd vloog voorbij, omdat Johan Mensink kwisjes organiseerde in de trein. Iets na vijven waren we in Bentheim. Hier stonden onze auto’s op de parkeerplaats trouw op ons te wachten (Erik, Jan, Johan en Robert: klasse, dat jullie wilden rijden!) en een uurtje later werd onze geweldige trip besloten met een afscheidsmaaltijd bij Charly. Het was al met al weer een weekend geweest om nooit te vergeten!

Marco

7e 2 7e 3 7e 4 7e 5 7e 6 7e 7 7e 8 7e 9 7e 10 7e 11 7e 12 7e