C1 verliest bekerfinale met 3-1

Gisteren, zaterdag 14 mei was het dan zo ver. De bekerfinale waar we als spelers, staf en ouders al enkele weken naar toegeleefd hadden. Een aantal ouders had – met dank aan een bijdrage van de Supportersvereniging SVZW (waarvoor nogmaals dank) – een heerlijk ontbijt voor de boys en trainer voorbereid. Precies 7.30 was iedereen op tijd om aan te schuiven. Na het ontbijt volgde de gebruikelijke bespreking waarbij trainer Patrick Bakhuis een film vertoonde met daarin motivatiefilmpjes van alle ouders  maar ook van Jonathan Jonas, André Slomp, Omar Kavak en Jeroen Olthof. Trainers waarvan de meesten onder de huidige C1 gangers de afgelopen jaren wat van opgestoken hebben.

De bus, vol met spelers, staf ouders, grootouders, broers, zussen en vrienden vertrok klokslag 8.45 richting Aalten alwaar op 11.00 uur de aftrap zou plaatsvinden tegen Zelhem C1D. Bewust zet uw verslaggever de D er even achter want (achteraf) hoorden we dat er 2 of zelfs 4 spelers van de B(1) van Zelhem hadden meegedaan. Komen we later in het verslag op terug.

We klagen bij SVZW nog al snel over de gesteldheid van onze velden, maar deze wedstrijd werd op een veld gespeeld dat ons inziens nog slechter was dan het slechtste veld bij SVZW, maar goed, dat geldt voor beide teams die er op moeten spelen. Dat het voetballen op een natuurgrasveld toch anders is dan op het gewende (lees: verwende) kunstgras moge duidelijk zijn. Balaannames die niet goed waren, ballen die te zacht werden overgespeeld, ballen die vanwege de “knollen” op het veld verkeerd beoordeeld werden…. Of waren het dan toch de zenuwen die gingen spelen in deze zo ongeduldig begonnen finale? Zelhem speelde veelvuldig de lange bal en SVZW ging daarin te veel mee. Van de altijd zo zorgvuldig verzorgde opbouw van achteruit kwam dit keer niet veel terecht en ook SVZW ging veelvuldig de lange bal richting de spitsen spelen. Zelhem stelde in het begin wat teleur. Kwam niet echt gevaarlijk voor onze doelman Chiel Pape. Door SVZW werd het initiatief genomen en werd er hard gestreden en dit leverde uiteindelijk een afstandsschot van Melle Jeurissen op en ondanks dat Bastian Bos in de buurt zat werd de goal aan Melle toegekend. 0-1. Vanaf dat moment trok Zelhem het initiatief naar zich toe en kwam steeds vaker in de buurt van onze zestien. Door te laat reageren kon Zelhem van afstand uithalen en scoorde zo de 1-1. Dit was ook de stand bij rust. Na rust was het Zelhem die de draad sneller weer oppikte, dreigender werd en met name over links er regelmatig doorkwam. De 2-1 liet dan ook niet lang op zich wachten en vanaf dat moment zag je vanaf de zijkant dat – hoewel de jongens hun best deden – het geloof er een beetje uit was. Toch was dit het sein om een tandje bij te schakelen en onder aanmoediging van de vele meegereisde supporters, waaronder een busje met spelers van C2 (Bedankt Ruud de Jong) kwamen we wat vaker bij de zestien van Zelhem zonder echt gevaarlijk te kunnen worden. Een corner van SVZW werd door de verdediging van Zelhem snel weggewerkt en in deze counter kwamen 2 SVZW verdedigers tegenover drie Zelhemspelers te staan.  Het moet gezegd, deze counter was zeer goed uitgespeeld en de 3-1 werd netjes binnengetikt. Gejuich aan de overkant alom bij de supporters van Zelhem. Alle goede bedoelingen ten spijt en de inzet die nog geleverd werd, mocht het niet zo zijn deze middag voor C1.  Ons rest om Zelhem te feliciteren met de bekerwinst. Wel met een kanttekening dat dit een dispensatieteam is waarbij gebruik gemaakt werd van 2 (of waren het toch 4) B-spelers. Het zal mogen van de KNVB en op de prestatie op zich viel deze middag niets af te dingen. Zelhem was – met name de 2e helft – sterker.

Ja en dan moet je als begeleiding en supporters de jongens opbeuren. Op zich natuurlijk een hele goede prestatie om na 3 poule wedstrijden, de laatste 16, de kwart- en de halve finale, uiteindelijk de finale te bereiken. De 2e plaats werd “bekroond” met een medaille. In onderstaande link kunt u de foto’s bekijken die Ard Egberts gemaakt heeft. De teleurstelling is van de gezichten af te lezen. Een cliché, maar zo moet sport ook zijn. Je hebt winnaars en verliezers en deze keer zaten we niet aan de goede kant van de medaille. Gelukkig viel de terugreis in de bus mee. We omschrijven het als een mix van teleurstelling maar ook trots op onze jongens. Bij terugkomst kregen de jongens als verrassing nog een mooie badjas uitgereikt (bedankt leider Henry Breukelman en trainer Patrick Bakhuis), want een badjas hoort er bij. Dank aan Weghorst Makelaardij die deze busreis mogelijk heeft gemaakt. Top!

Op naar 4 juni het toernooi bij onze buren aan de overkant Juventa’12.

https://www.dropbox.com/sh/vxtmlznmgl97mrk/AADO3GgBdiSHIVEWR0bAGQSla?dl=0

ontbijt 2ontbijt 3