SVZW VR2 gaat voor de dubbel

Afgelopen woensdag 16 maart speelde VR2 de kwartfinale beker op het hoofdveld van sportpark het Lage Veld. 20:00 uur aantreden tegen Witkampers VR2 uit Laren onder leiding van Johan ten Hartog.

In de basis: Marij, Myrthe, Annika, Joyce, Madelon, Cindy, Ellen, Elke, Esther, Nicole en Mies Winkel.

Reserves: Mirjam, Corrie, Mies Holterman en Laura Haaksema.

Het baltempo lag hoog, niks brengen, lekker tikken. Mooi 1-4-4-2 positiespel via de vleugels, precies zoals de trainerd het graag ziet.

De Witkampers wisten niet zo goed om te gaan met ons hoge baltempo en liepen nogal eens achter de feiten aan. Klinkt erg arrogant, maar het was nou eenmaal zo. Hoog tempo, goed positiespel en de bal het werk laten doen, resulteerde in een grote hoeveelheid kansen, waardoor de 1-0 niet lang op zich liet wachten. De rode cijfers van het elektronische scorebord stonden nog maar net op 11 toen Nicole de bal via een mooie combinatie met Esther en Mies Winkel achter de Larense keepster wist te plaatsen. 1-0. Twaalf minuten later maakte Mies Winkel via een assist van Esther de 2-0 en in de 31e minuut was het weer Mies Winkel die via een mooie combinatie van Madelon en Esther voor de derde keer de bal over de doellijn van de tegenstander wist te krijgen. YES! Met één been in de halve finale!

Even voor rust speelde de rechtsbuiten van Witkampers een lange crossbal, waarop interim keepster Marij inspeelde met een atletische karatetrap. Ze vergat echter de bal te raken, iets waar de spits dankbaar gebruik van maakte en de stand op 3-1 bracht. Kan gebeuren!

Na de rust Laura, Mirjam en Mies Holt en het laatste kwartier Corrie ingebracht. Het duurde tot in de 80e minuut voor we weer tot scoren kwamen via een mooie combinatie van Esther en Mies Winkel waarbij Esther het laatste tikje kon geven. 4-1. Drie minuten later was het Nicole die – ik zou niet meer weten hoe – het vijfde doelpunt erin legde.

Ik weet het, er schuilt een gevaar in het uitroepen van “the woman of the match”, je wilt per slot van rekening niemand passeren. Ik doe het toch nog één keer. Joyce. Ze werd als voorstopper vastgezet op de gevaarlijke spits, met als commando “superkort erop”. Joyce ging nog een stapje verder, ze vrat haar bijna op. Letterlijk en figuurlijk een berenpartij, Joyce!!

Eindstand op het scorebord: 5-1. Zo, met beide benen in de halve finale die op zaterdag 23 april wordt gespeeld bij ZVV uit Apeldoorn.

Marij en Laura, bedankt!!

 

Drie dagen later speelden we op natuurgras – niet onbelangrijk – tegen het Holtense Blauwwit dat de vierde plaats op de ranglijst bezet en – zeker niet onbelangrijk – de thuiswedstrijden speelt om 11:30 uur.  En da’s voor een aantal spelers uit ons team best akelig vroeg. Hoewel, sommige dames vinden besprekingen vóór 11:00 uur al pupillentijden. Dus… fris, fruitig en fit? Vergeet het maar.

Opstelling: Stef, Myrthe, Annika, Joyce, Marieke, Mies Holterman, Ellen, Elke, Esther, Nicole en Mies Winkel. Wisselspelers: Mirjam, Madelon, Corrie en Cindy.

Tijdens de bespreking aangegeven, dat het me een fantastisch idee leek om net zo te voetballen als in de bekerwedstrijd hiervoor. Helaas, het mocht niet zo zijn. Slechts een aantal momenten wisten we in de buurt te komen van het goede veldspel uit de vorige wedstrijd. Verder een bult gezeur over een zwaar veld en zware benen. Zijn we dan zo verwend met onze sprieterige van kunststof korrels voorziene biljartlakens op sportpark het Lage Veld?

Ik race er maar snel doorheen, het was geen beste wedstrijd. 0-1 in de 11e minuut via een tikkie met de grote teen van Nicole. 0-2 in minuut 18 door een snelle uitbraak vanaf Ellen, die een lange bal op Nicole speelde, welke Winkel mooi inschoot. Twee minuten later leverde een foutief getimede balletoefening van Annika een 1:1 situatie op voor Blauwwit vs. Stef, die hun spits prima wist af te ronden. 1-2.

In de 23e minuut nam Myrthe een vrije schop vanaf links. De knikker kwam op kniehoogte van Ellen, die deze via een volley, hop in één keer met binnenkantje voet, tegen de touwen werkte. Die was mooi. Bijzonder mooi. 1-3.

Acht minuten na de thee scoorde Nicole via een lange bal van Elke de 1-4. Tien minuten voor tijd wist Blauwwit nog een keer te scoren en bracht de eindstand op 2-4.

Nee, het was niet best.

Aan de andere kant… als je in minder goede wedstrijden toch op de juiste momenten gas bij weet te geven en die inzet kunt omzetten in een doelpunt, dan doe je het met z’n allen misschien nog niet eens zo gek… We staan dan ook (met nog vijf wedstrijden te gaan) ongeslagen bovenaan met 43 punten uit 15.

A.s. zaterdag naar Ootmarsum voor de uitwedstrijd tegen KOSC VR2. We hebben het allemaal in eigen hand. Laten we vooral onze koppies nog maar even koel en de beide beentjes voorlopig maar mooi op de grond houden.

 

Ingrid.