SVZW 7 hijst kampioensvlag

Wanneer was nog niet zeker, maar dat SVZW 7 kampioen zou gaan worden, stond eigenlijk al wel een tijdje vast. Het hele seizoen had de formatie van de heren Witten, Ter Haar en Roelofsen rond de eerste plek gebivakkeerd en had het geen enkele nederlaag hoeven te incasseren. Slechts vijf keer werd er gelijkgespeeld; alle overige wedstrijden werden (ruim) gewonnen. Op zaterdag 3 mei stond de voorlaatste  wedstrijd op het programma. Thuis tegen SVVN 7, terwijl directe concurrent Blauw-Wit 6 moest aantreden tegen het lastige ASV 5 met de wetenschap dat zij ook nog drie punten achterstand hadden op SVZW 7. In de eerste tien minuten was SVVN zeker niet de mindere van de thuisploeg en kreeg het zelfs een paar halve kansjes. Na een kwartiertje begon het voorin te lopen bij SVZW. Nadat de laatste man verkeerde timede op een hoge bal, was Robbie Middag er als de kippen bij om af te ronden. Kort daarop werd het 2-0, toen Jan Catsburg uit een corner via de onderkant van de lat en de rug van de doelman raak schoot. Het verzet van de groenwitte formatie uit Nijverdal leek definitief gebroken. Zeker toen Robbie Middag (vandaag de beste man op het veld) nog twee keer doel trof, waarbij de laatste uit een strafschop was. Op slag van rust scoorde André Kikkert de vijfde treffer, dus deze wedstrijd was in de pocket. Toch maar even naar Blauw Wit in Holten gebeld, want stel je voor dat .…  Daar was de ruststand 2-2 en op deze wijze was SVZW zelfs al virtueel kampioen. In de tweede helft gebeurde er niet meer zoveel. Het duel was immers al gespeeld. Slechts de gebroeders Arjan en Gerald Niezink scoorden nog, waarbij die van Arjan zelfs een aardig technisch hoogstandje was. Een hele bewuste, wist hij ons te melden. Ook SVVN redde de eer nog, waardoor de eindstand van 7-1 een feit werd. Toch maar weer even gebeld naar Holten om 16.15 uur. Daar bleek dat ASV zelfs met 2-5 gewonnen had, dus SVZW 7 was kampioen!! (Later bleek de uitslag 4-5 te zijn, maar niemand die erom maalde). Een feestje kon worden gevierd, helemaal toen de berichten binnen kwamen dat ons A1 in Vriezenveen ook kampioen was geworden en het eerste elftal hele goede zaken had gedaan in de Hoofdklasse C. Na de nodige drankjes in de kantine, vierden velen van het zevende elftal bij het plaatselijke shoarmarestaurant nog even het feestje door en enkelen zagen pas laat hun bed deze avond (nacht?). Al met al dus weer een puike prestatie van SVZW 7 dit jaar. De veteranen doen elk jaar mee om de bovenste plekken en deze keer lukte het dus de hoofdprijs in de wacht te slepen. Europees voetbal is de beloning, want halverwege juni zal het gezelschap nog een wedstrijd spelen in Duitsland in de buurt van Osnabrück tijdens een weekendje weg. Volgend seizoen dan weer opnieuw aantreden vanaf nul (in welke klasse?). Nu echter eerst nog nagenieten van deze prestatie, want wennen doet het nooit! Elk kampioenschap is weer bijzonder. Zo ook deze! Proficiat, SVZW 7!

Marco Collet