Vrouwen 2 – Bruchterveld: Geen brug te ver

Door zwaarwegende redenen (denk aan teambuilding op vrijdagavond) speelden we de wedstrijd van a.s. zaterdag al op woensdagavond. De dames en leiding van Bruchterveld VR2 waren zo sportief geweest aan verplaatsing hun medewerking te verlenen. Een avondwedstrijd brengt overigens voor sommige speelsters extra druk met zich mee. Vermoeidheid, concentratiegebrek e.d.. Ook qua voorbereiding loopt een avondwedstrijd anders. Na een werkdag heb je minder tijd om de puntjes op de I te zetten. Bruchterveld VR1 had afgelopen zaterdag een bekerwedstrijd gespeeld tegen ons 1e damesteam. Gehuld in een mooie zwarte outfit met diagonale streep, waren er zo op het oog geen kleurencombinatieproblemen te verwachten, ware het niet dat de Bruchterveldse dames van 1 beschikken over een heus uit-tenue en normaliter in het wit spelen. Amateuristische hesjes moesten worden opgetrommeld. Maar goed, altijd nog beter dan de bal in de voet van het verkeerde witte shirt te spelen.

Na de aftrap zetten we meteen goed druk, kregen kansen en kwamen in de 5e minuut op voorsprong door een breed gelegde bal van Nicole, die Mies Winkel (bijgenaamd the Bitch) langs de keeper tikte. Ik ben helemaal van de bijnamen, maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat deze niet van mezelf is, maar ons lieverdje naar het hoofd werd geslingerd door de directe tegenstander.

Door een rush van Esther op rechts, die ze vervolgens goed afmaakte met een schot op en in het doel, breidde ze in de 11e minuut de score uit naar 2-0.
Voorin had Bruchterveld trouwens een prima koppel staan. Snel en beweeglijk, goed op elkaar ingespeeld, maar Annika wist samen met Albertien, Madelon en Lisa de boel dicht te houden, waardoor Elsbeth niet echt in de problemen kwam. Arme Lisa moest helaas na 20 minuten speeltijd al vervangen worden door Christel i.v.m. griepverschijnselen. Na een warme douche en aangekleed als het poppetje van Michelin, was het niet anders dan de rest van de wedstrijd met een wit koppie vanaf de bank te volgen.

Het was een leuke pot voetbal. Niet alleen voor de bevooroordeelde, maar zeker ook voor de neutrale kijker. We gingen voor de bal en wonnen duels. Het is voor een trainer mooi om te zien hoe we steeds beter onze draai vinden in het nieuwe systeem. We hielden druk, de onderlinge coaching was goed. In de tweede helft kregen we kans op kans op kans, vonden niet het doel maar wel de benen en andere lichaamsdelen van de enorme schare verdedigers. Of het de drukte van de werkdag was, een té vol lesrooster, wie zal het zeggen, maar ik kan je wel vertellen dat ik heel wat relaxter ademhaalde toen Mies Holt raak schoot na een prachtig genomen corner van Esther. 3-0.

Ach ja, en als dan de tegenstander 3 minuten later toch ook nog een doelpuntje meepakt, ligt geen van ons daar wakker van. Eindstand 3-1.

Zo, op naar de teambuilding onder leiding van 90’s Michiel Veenstra.
Groetjes Ingrid